| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
واژه ي گرم سلام چون گلي مي رويد.از طراوت سرشار ,
مثل يک نيلوفر همچو ياس و مريم آشنابخش من و تو اي دوست آشنايي اما چون سر آغاز محبت گرم است همچو خورشيد پر از مهر و صفا در مقابل اما واژه ي سرد و پر از بغض و سکوت بدرود و من اکنون به اين واژه رسيدم ياران بعد از آن با هم بودنهامان حرف هاي آشناييهامان بعد از آن شعروسرود و درددل در تصوير حال با قلبي پر از ياد شما مي سرايم بدرود. به اميدي که بيايد فردا و سلامي ديگر , گل کند باغ من تنها را پس به اميد چنان فردايي , با عزيزان دلم صد درود و بدرود.
سلام ممنونم از محبت تک تک شما دوستاي گلم تو اين مدت کنکور ۸۷ در پيشه و وقت رفتن من رسيده تا سال دیگه برام دعا کنيد. راستی... (متن از پدرم)
بر می گردم |
||
|
+
نوشته شده در شنبه سی و یکم شهریور 1386ساعت 13:30 توسط المیرا
|
|
||
|
|
درباره |
|
کاش چون پاییز خاموش و ملال انگیز بودم برگ های آرزوهایم یکایک زرد می شد آفتاب دیدگانم سرد می شد آسمان سینه ام پر درد می شد ناگهان اندوه طوفانی به جانم چنگ می زد اشکهایم همچو باران, دامنم را رنگ می زد وه...چه زیبا بود اگر پاییز بودم وحشی و پر شور و رنگ آمیز بودم شاعری در چشم من می خواند... شعری آسمانی در کنارم قلب عاشق شعله می زد در شرار آتش دردی نهانی نغمه ی من... همچو آوای نسیم پر شکسته عطر غم می ریخت بر دلهای خسته... کاش... کاش چون پاییز بودم. |
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||
